អ្នកវិភាគមើលឃើញថា ព្រែកជីក ភីងលូ អាចនាំមកនូវឱកាសសេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ៗជាច្រើនតាមរយៈការធ្វើឱ្យការដឹកជញ្ជូនលឿនជាងមុន និងថោកជាងមុន អាចជួយជំរុញពាណិជ្ជកម្មរវាងចិន និងអាស៊ាន ហើយផ្តល់ឱ្យអាជីវកម្មអាស៊ីអាគ្នេយ៍នូវលទ្ធភាពចូលទៅកាន់ទីផ្សារភាគខាងលិច និងភាគនិរតីរបស់ចិនកាន់តែងាយស្រួល តែវាក៏អាចនាំមកជាមួយនូវហានិភ័យផងដែរ។ នេះបើយោងតាមអត្ថបទវិភាគមួយដែលចុះផ្សាយដោយសារព័ត៌មាន Malay Mail។
ព្រែកជីកនេះអាចផ្លាស់ប្តូររំហូរពាណិជ្ជកម្ម និងការដឹកជញ្ជូនឱ្យកាន់តែផ្តោតលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធដែលភ្ជាប់ជាមួយប្រទេសចិន ដែលអាចបង្កើនការពឹងផ្អែករបស់តំបន់លើខ្សែច្រវាក់ផ្គត់ផ្គង់ និងមជ្ឈមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយចិន។ សម្រាប់អាស៊ាន បញ្ហាសំខាន់ គឺធ្វើយ៉ាងណាឱ្យអត្ថប្រយោជន៍ពីផ្លូវពាណិជ្ជកម្មថ្មីនេះត្រូវបានចែកចាយយ៉ាងទូលំទូលាយ គឺមិនមែនប្រមូលផ្តុំត្រឹមតែប្រទេស ឬមជ្ឈមណ្ឌលដឹកជញ្ជូនមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះទេ។
ក្រៅពីនេះ ក៏មានក្តីបារម្ភផ្នែកបរិស្ថានផងដែរ ដោយការសិក្សាថ្មីៗបានលើកឡើងពីហានិភ័យដូចជា ផលប៉ះពាល់ដល់ជម្រកធម្មជាតិ ជម្រកត្រី ការបំពុល និងការសឹករិចរឹលព្រៃកោងកាងដែលអាចកើតមាន។ ដូចនេះ អាស៊ាន មិនគួរមើលព្រែកជីកនេះថា ជាការគំរាមកំហែងរបស់ចិនតែមួយមុខនោះទេ ហើយក៏មិនគួរអបអរសាទរដោយមិនពិនិត្យហានិភ័យនោះដែរ។ សំណួរដ៏សំខាន់ គឺថា តើអាស៊ាន អាចទាញយកប្រយោជន៍ពីផ្លូវពាណិជ្ជកម្មថ្មីនេះដោយមិនពឹងផ្អែកខ្លាំងពេកលើចិនបានយ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយនោះគឺ ត្រូវពង្រឹងកំពង់ផែ ផ្លូវដែក ប្រព័ន្ធគយ និងការតភ្ជាប់ក្នុងតំបន់ ព្រមទាំងសម្របសម្រួលយុទ្ធសាស្ត្រតភ្ជាប់របស់ប្រទេសអាស៊ានឱ្យកាន់តែជិតស្និទ្ធ។ ស្របពេលចិនកំពុងបើកផ្លូវពាណិជ្ជកម្មថ្មីឆ្ពោះទៅភាគខាងត្បូង ដូច្នេះអាស៊ានត្រូវធ្វើយ៉ាងណាឱ្យខ្លួនអាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីផ្លូវនេះ ខណៈនៅតែរក្សាសមត្ថភាពក្នុងការសម្រេចចិត្តតាមលក្ខខណ្ឌ និងផលប្រយោជន៍របស់ខ្លួន៕
ដោយ: តែម សុខុម