អាម៉េរិក ហាមនាំចូលទំនិញពីក្រុមហ៊ុនចិន ៤៣បន្ថែមទៀត ក្រោមហេតុផលប្រើពលកម្មបង្ខំលើជនជាតិភាគតិចអ៊ុយហ្គួរ
សង្គ្រាមពាណិជ្ជកម្មរវាងសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងចិន កំពុងឡើងកម្តៅជាថ្មី ខណៈដែលរដ្ឋបាលលោក ដូណាល់ ត្រាំ បានហាមឃាត់ការនាំចូលទំនិញពីក្រុមហ៊ុនចិន…
ការដែលចិន អាចស្ទុះស្ទាជួយរុញទំហំនាំចេញរបស់ខ្លួនឱ្យកើនឡើងរហូតដល់ជិត៤ទ្រីលានដុល្លារអាម៉េរិក កាលពីឆ្នាំ២០២៥ កន្លងទៅ វាមិនមែនជារឿងចៃដន្យ ឬជាសំណាងនោះឡើយ។ នេះគឺជាផ្លែផ្កានៃការរៀបចំផែនការយ៉ាងល្អិតល្អន់ ដែលសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងសហភាពអឺរ៉ុបចាំបាច់ត្រូវតែស្វែងយល់ និងដកពិសោធន៍។
លោកស្រី ជីលៀន ថេត បានរៀបរាប់ថា ទីក្រុងប៉េកាំង កំពុងទាញយកប្រៀបលើគូប្រកួតប្រជែងលោកខាងលិច តាមរយៈការកំណត់ទិសដៅច្បាស់លាស់លើវិស័យយុទ្ធសាស្ត្រ និងការដាក់ចេញថវិកាឧបត្ថម្ភធនចំៗទៅលើឧស្សាហកម្មស្នូលទាំងនោះ។ លោកស្រីបានពន្យល់ថា ចិន មិនបានចាក់លុយឧបត្ថម្ភធនបែបប៉ាតណាប៉ាតណីឡើយ ប៉ុន្តែផ្តោតសំខាន់តែលើឧស្សាហកម្មគន្លឹះនាពេលអនាគតប៉ុណ្ណោះ រួមមាន បន្ទះឈីប, បច្ចេកវិទ្យាបញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI), រថយន្តអគ្គិសនី (EV) និងថាមពលបៃតង។ ផ្ទុយទៅវិញ សហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអឺរ៉ុប ជារឿយៗតែងតែចាក់លុយគាំទ្រលើវិស័យ ដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍នយោបាយរយៈពេលខ្លីជាជាងការកសាងគ្រឹះបច្ចេកវិទ្យារយៈពេលវែង។
ក្រៅពីយុទ្ធសាស្ត្រចាក់លុយចំគោលដៅ ចំណុចខ្លាំងដ៏គួរឱ្យកត់សម្គាល់មួយទៀតរបស់ចិន គឺការចំណាយ និងវិនិយោគយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់លើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ព្រមទាំងការសម្របសម្រួលគោលនយោបាយឧស្សាហកម្មប្រកបដោយភាពស៊ីសង្វាក់គ្នា។
អ្នកវិភាគរូបនេះបានសង្កត់ធ្ងន់ថា អ្វីដែលចិន បានកសាងមកទល់ពេលនេះ គឺផ្តោតលើការបង្កើតសមត្ថភាពប្រកួតប្រជែងរយៈពេលវែងឱ្យស្របទៅតាមការអភិវឌ្ឍជាតិ។ ដូច្នេះសហរដ្ឋអាម៉េរិក និងអឺរ៉ុប គួរតែរៀនសូត្រពីការកំណត់អាទិភាពយុទ្ធសាស្ត្រនេះជាជាងការពឹងផ្អែកទាំងស្រុងលើអាវុធ ដំឡើងពន្ធគយ ដែលគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយបណ្តោះអាសន្ននោះឡើយ៕
